Αρχαιολογικό οδός Ξανθουδίδου 1.

Είναι ένα από τα αξιολογότερα και
πλουσιότερα ελληνικά μουσεία. Στις
είκοσι αίθουσες του στεγάζεται ένας
θησαυρός εκθεμάτων που προέρχεται
αποκλειστικά από την Κρήτη και
αναφέρεται στο μακρινό παρελθόν του
νησιού (από τη Νεολιθική μέχρι τη
Ρωμαϊκή εποχή).
Οι αίθουσες περιλαμβάνουν επιγραμματικά:

Ισόγειο

Αίθουσα Ι:
Νεολιθικός και Προανακτορικός Μινωικός
Πολιτισμός (2600-2000 π.Χ.).

Αίθουσα II:
Παλαιοανακτορικός Μινωικός Πολιτισμός.
Ανάκτορα Κνωσού, Μαλίων και Ιερά
Κορυφής (2000-1700 π.Χ.).

Αίθουσα III:
Παλαιοανακτορικός Μινωικός Πολιτισμός.
Ανάκτορο Φαιστού (2000-1700 π.Χ.).

Αίθουσα IV:
Νεοανακτορικός Μινωικός Πολιτισμός.
Ανάκτορα Κνωσού, Φαιστού και Μαλίων
(1700-1450 π.Χ.).

Αίθουσα V:
Προχωρημένη και τελική φάση του
Νεοανακτορικού Πολιτισμού. Ανάκτορο
Κνωσού (1450-1400 π.Χ.).

Αίθουσα VI:
Νεοανακτορικός και Μετανακτορικός
Πολιτισμός. Νεκροπόλεις Κνωσού, Φαιστού
(1400-1350 π.Χ.).

Αίθουσα VII:
Νεοανακτορικός Μινωικός Πολιτισμός.
Μέγαρα, επαύλεις, σπήλαια Κεντρικής
Κρήτης (1700-1450 π.Χ.).

Αίθουσα VIII:
Νεοανακτορικός Μινωικός Πολιτισμός.
Ανάκτορο Ζάκρου (1700-1450 π.Χ.).

Αίθουσα IX:
Νεοανακτορικός Μινωικός Πολιτισμός.
Χώροι Ανατολικής Κρήτης (1700-1450
π.Χ.).

Αίθουσα Χ:
Μετανακτορικός Μινωικός Πολιτισμός
(1400-1100 π.Χ.).

Αίθουσα XI:
Υπομινωικός και Πρώιμος Γεωμετρικός
Πολιτισμός (1100-800 π.Χ.).

Αίθουσα XII:
Ώριμος Γεωμετρικός Ανατολίζων
Πολιτισμός (800-650 π.Χ.).

Αίθουσα XIII:
Μινωικές Σαρκοφάγοι.

Αίθουσα XIX:
Μνημειώδης Τέχνη της Αρχαϊκής Περιόδου
(7ος και 6ος αιώνας π.Χ.).

Αίθουσα XX:
Ελληνικά και Ελληνορωμαϊκά γλυπτά (5ος
αιώνας - 4ος αιώνας π.Χ.).

Αίθουσα XIV:
Νεοανακτορικός Μινωικός Πολιτισμός.
Τοιχογραφίες (1600-1400 π.Χ.).

Αίθουσα XV:
Νεοανακτορικός Μινωικός Πολιτισμός.
Τοιχογραφίες (1600-1400 π.Χ.).

Αίθουσα XVI:
Νεοανακτορικός Μινωικός Πολιτισμός.
Τοιχογραφίες (1600-1400 π.Χ.).

Αίθουσα XVII:
Συλλογή Γιαμαλάκη.

Αίθουσα XVIII:
Αρχαϊκή, Κλασική, Ελληνιστική και
Ρωμαϊκή Μικροτεχνία (7ος αιώνας - 4ος
αιώνας π.Χ.).

Αίθουσα Ζ:
Επιστημονικές Συλλογές για τη σπουδή της
Μινωικής Αρχαιολογίας.

Ιστορικό - Εθνογραφικό
Οδός Καλοκαιρινού 7.

Στεγάζεται σε τριώροφο νεοκλασικό της
οικογένειας Καλοκαιρινού στην περιοχή Μπεντενάκι. Ιδρύθηκε το 1953
από την Εταιρεία Κρητικών Ιστορικών
Μελετών. Στις 12 αίθουσες του διαγρά-
φεται, μέσω των εκθεμάτων που παρου-
σιάζονται με χρονολογική σειρά, η εξέλιξη του κρητικού πολιτισμού και η συνοχή του από τα πρώτα χριστιανικά
χρόνια μέχρι τον 20ό αιώνα. Περιέχει
γλυπτά και αρχιτεκτονικά μέλη, τοιχο-
γραφίες, εικόνες, ιστορικά κειμήλια,
χειρόγραφα, χάρτες, 6ι6λία, χειροτε-
χνήματα, κρητικές φορεσιές και κοσμήματα, προσωπογραφίες, όπλα αγω-
νιστών, σουλτανικά φιρμάνια. Επίσης,
στις αίθουσες του εκτίθενται αντικείμενα καθημερινής χρήσης, μουσικά όργανα, ξυλόγλυπτες κασέλες. Σε ξεχωριστή αίθουσα του Α' ορόφου - Αίθουσα
Καζαντζάκη - φυλάσσονται χειρό-
γραφα έργων, προσωπική αλληλογρα-
φία και αντικείμενα του μεγάλου συγγραφέα. Στο διάδρομο του Α' ορόφου
υπάρχουν μεσαιωνικοί χάρτες, φωτο-
γραφικό αρχείο της περιόδου 1867-1912
καθώς και της Μάχης της Κρήτης.
Η αίθουσα 10 του Β' ορόφου έχει δια-
μορφωθεί σε τυπικό, αγροτικό, κρητικό
σπίτι (καμαρόσπιτο) με τη χαρακτηρι-
στική του καμάρα, το τζάκι, τα οικιακά
σκεύη, τα απαραίτητα έπιπλα, στρω-
μένο κρεβάτι, τον καντηλιέρη με το λύ-
χνο, το σταμνοστάτη, το εικονοστάσι και
διάφορα γεωργικά εργαλεία. Στο χώρο
πίσω από την καμάρα βρίσκεται το εργα-
στήρι με διάφορα εργαλεία υφαντικής.

Συλλογή βυζαντινών εικόνων -
Αγία Αικατερίνη (πλατεία Αγίας Αι-
κατερίνης). Ονομάζεται και Μουσείο
Εκκλησιαστικής Τέχνης. Στεγάζεται
στην εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης
που εξαρτάται από τη Μονή Σινά. Είναι
βασιλική με εγκάρσιο κλίτος και το βό-
ρειο τμήμα της έχει διαμορφωθεί σε πα-
ρεκκλήσι με τρούλο (Άγιοι Δέκα).
Ανήκει στον 15ο αιώνα και μετατρά-
πηκε σε τζαμί από τους Τούρκους.

Περιλαμβάνει αξιόλογες τοιχογραφίες του 13ου και 14ου αιώνα, χριστιανικά
κειμήλια, χειρόγραφα, εκκλησιαστικά
βιβλία, ξυλόγλυπτα και πολλές βυζαντι-
νές εικόνες. Απ' αυτές ξεχωρίζουν,
λόγω της σπουδαιότητας τους, έξι που
αποδίδονται στον Κρητικό ζωγράφο του
16ου αιώνα Μιχαήλ Δαμασκηνό, που
εργάστηκε, εκτός από την Κρήτη, στα
Ιόνια Νησιά και τη Βενετία.